Wat gebeurt er als ik de ademtest weiger?

Wat de wet zegt over weigeren

Artikel 34, § 2 van de Wegverkeerswet zet drie situaties op één lijn: rijden met een alcoholconcentratie van minstens 0,35 milligram per liter uitgeademde lucht, rijden tijdens het rijverbod van 12 uur, en opzettelijk weigeren om een ademtest of ademanalyse te ondergaan. Ook wie zonder wettige reden een bloedproef weigert, valt eronder.

Voor de rechter maakt het dus weinig uit of u blies en 0,40 mg/l haalde, of dat u weigerde. Voor feiten sinds 1 februari 2026 betekent dat bij de rechtbank een geldboete van 2.000 tot 20.000 euro, eventueel met een verval van het recht tot sturen en herstelexamens.

Wat er ter plaatse gebeurt

Bij een weigering volgen dezelfde maatregelen als bij een hoge ademanalyse:

• Een rijverbod van 12 uur vanaf de vaststelling.
• U geeft uw rijbewijs af voor de duur van dat rijverbod.
• Voor u opnieuw mag rijden, volgt een nieuwe test; weigert u opnieuw, dan wordt het verbod met 12 uur verlengd.
• Het parket kan bevelen dat uw rijbewijs onmiddellijk wordt ingetrokken, eerst voor 15 dagen.

Weigeren of niet kunnen blazen: een wezenlijk verschil

De wet bestraft een opzettelijke weigering. Wie om een medische reden, zoals een ernstige ademhalingsaandoening, niet voldoende lucht kan blazen, weigert niet. Dan kan in de plaats een bloedproef volgen.

Of er echt sprake was van een opzettelijke weigering, moet blijken uit het proces-verbaal: wat werd u gevraagd, hoe vaak, welk toestel werd aangeboden en wat antwoordde u? Precies daarover gaat de discussie vaak.

Wat u nu best doet

Schrijf zo snel mogelijk op wat er gebeurde: het tijdstip, wat de agenten vroegen, of er een toestel werd aangeboden en waarom u niet blies. Leg geen uitgebreide verklaring af zonder te weten wat in het dossier staat.

Kijk ook uw rechtsbijstandsverzekering na. Sommige polissen behandelen een weigering zoals een alcoholfeit; laat de voorwaarden nakijken voordat u ervan uitgaat dat u niet gedekt bent.